Dlaczego NBP gromadzi 700 ton złota i co to oznacza dla złotego

Złoto w rezerwach NBP. Dlaczego banki centralne kupują kruszec

700 ton złota w skarbcu Narodowego Banku Polskiego to dziś jeden z najgłośniejszych tematów wokół rezerw walutowych. W tle są napięcia geopolityczne, słabsze zaufanie do części obligacji państwowych i pytanie, czy złoto nadal jest najlepszą tarczą na czas niepewności.

Banki centralne na świecie od kilku lat kupują kruszec bardzo aktywnie. NBP stał się jednym z liderów tego ruchu i wyznaczył sobie nowy cel 700 ton. To sygnał, że złoto nie jest już traktowane wyłącznie jako historyczna ciekawostka, ale jako element bezpieczeństwa finansowego państwa.

W debacie o tym, czy to dobry kierunek, pojawia się kilka wątków. Z jednej strony chodzi o dywersyfikację, czyli rozłożenie ryzyka między różne aktywa. Z drugiej, o przygotowanie na mocniejsze wstrząsy w światowej gospodarce, w tym możliwe napięcia między Chinami a Stanami Zjednoczonymi.

Rezerwy jako bufor, komunikat i polisa na niepewny czas

W ocenie części ekonomistów zakup złota to nie tylko decyzja inwestycyjna. To także komunikat dla rynku i opinii publicznej. Kruszec jest prostym symbolem stabilności, zrozumiałym nawet dla osób, które nie śledzą codziennie polityki pieniężnej.

Dr Piotr Arak z VeloBanku ocenia, że NBP rozpoczął inwestycje w kruszec w dobrym momencie, kiedy światowy ład wchodzi w fazę większej zmienności. Według niego rośnie liczba barier w handlu i ryzyko geopolitycznych wstrząsów.

Dr Artur Bartoszewicz, ekonomista ze Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, zwraca uwagę na rolę komunikacji. Jego zdaniem informacja o złocie jako fundamencie rezerw działa czytelnie także do zwykłych odbiorców, a to ważny element polityki banku centralnego.

Prof. Ireneusz Dąbrowski z Rady Polityki Pieniężnej podkreśla, że przyszły system światowy może być wielobiegunowy i oparty na nowych walutach. Dla Polski najważniejsze pozostaje jednak posiadanie własnego bufora bezpieczeństwa i strategicznej elastyczności.

Kamil Sobolewski z Pracodawców RP patrzy na sprawę ostrożniej. Przyznaje, że przy udziale 10 czy 20 proc. złota był zwolennikiem zakupów, ale poziom 30 proc. uważa już za wysoką koncentrację. Jak mówi, złoto to dobra polisa na skrajnie trudny scenariusz, lecz bank centralny powinien być odporny na każdy wariant, a nie stawiać wszystkiego na jedną kartę.

W całej dyskusji wraca też pytanie o przyszłość złota w rezerwach. Jedni widzą w nim trwały filar bezpieczeństwa, inni raczej zabezpieczenie na wyjątkowo trudne czasy. W przypadku Polski spór dotyczy już nie tego, czy kruszec warto mieć, ale jak duża powinna być jego rola w portfelu państwa.